Prawo użytkowania wieczystego funkcjonuje w polskim prawodawstwie od lat 60. XX wieku. Polega ono na oddaniu przez Skarb Państwa bądź jednostki samorządu terytorialnego (gminy, powiaty, województwa) nieruchomości gruntowej w użytkowanie osobie fizycznej lub prawnej – użytkownikowi wieczystemu. Przysługuje mu prawo rozporządzania danym terenem, może m.in. sprzedać lub zapisać nieruchomość w testamencie. Prawo użytkowania wieczystego ustanawia się czasowo, najczęściej na okres od 40 do 99 lat. Wyznacza się także sposób korzystania z nieruchomości oraz nakłada opłaty roczne za użytkowanie. – Prawo użytkowania wieczystego różnią od prawa własności głównie te trzy kwestie, które mogą ograniczać plany inwestora. W związku z tym zdarza się, że użytkownicy wieczyści chcą przekształcić swoje prawo użytkowania wieczystego we własność. I tutaj spotykamy się z pewną zmianą, która nastąpiła z dniem 1